Kendim Olamadım

                                                                         dinlemek için


Hep iyilerle karşılaştım hayatta,

Kah arkadaş,

            kah dost,

                        kah sevgili olduk onlarla... 

Düşman da olduk delicesine kavgalı

            sırdaş da elbet

                        yoldaş da

Şiiri de gördüm onlarda;

            içkiyi de gördüm,

                        keza aşkı gördüm.

Ben hep izledim onları,

            dinledim belki dans ettim

                        yonttu onlarsa hep kıvrımlarımı...

Hep değiştirmek istediler beni hem de daim,

Hep direndim kanayarak ben her daim .

Güzele çirkin,

            şaire dilsiz,

                        aşka duygusuz kaldım...

yani tam olarak kalakalmasam da,

            onlara katılamadım... 

Eşlik edebiliyordum yanlarında;

            iyi ve uyumlu,

Keyif de alıyordum,

            beraberce beraber,

fark ediyordum güzellikleri, ediliyordu yani...

            belki yeşilli maviyi,

                        kesinlikle çiçekleri!

Onların olduklarını gördükçe,

            onlarla koklayıp onlarla güldükçe,

karanlıklarıma dönüyordum.

            kimi zaman mumla,

                        kimi zaman yakamoz,,

                                   bazen gurupla...

ne kadar güzellerdi, her biri içtenlerdi.

            öyle anları vardı ki;

                        öyle, anlardım...

                                   mükemmeldi.

Birbirilerinden bihaber,

            belki birbirilerine bolca söver,

                        ama hepisi başka

                                   bambaşka keyifli,keyifti...

Onların içlerinde;

            diyarlar gezdim,

                                   dünyalar gezdim,

                                                           nice kozmozlar keşfettim, keşfedildi yani...

 aslında emindim birinin  köyü,

            birinin uydusu,

                        birinin galaksisi olsam,

yani doğrusu, olabilsem...

emindim.

Yaşamak buydu! Yaşanıyordu...

            Yaşarken tadmak, ağlamak zevk almak 

                        yaşarken bağlanmak,

                                   tutarlı, olmaya tutunmak! 

Hep uğraştım benzemeye, tutunmaya,

            kendim bile olamadım.

Elbette hep kaybettim onları.

            Bulmanın keyfini unutturamasa da,

                        acıdı,

                                   arkalarından ağladım.

Çok şey gördüm ben hayatta...Görülüyor yani.

            çok insan tanıdım,

                        onları anladım.

Lakin ben,

Kendim olamadım !

 

 

 

Additional information