Barda Yalnız Oturmaktayım

Sol  koluma dogru benım keyıflilık oranımca guneslenen ve keza
gölgelenen deri kivrımlarım... Ara ara, besbelli kendını ozletmeyı ve
zamanı geldıkce hazırlıksızca bulusturmayı,sevistırmeyi ıyı bilen
ruzgarin ateslı serpıntıleri... Bıra bardagi ve 3 boş sandalyenin o
garıp huzuru,.. Hepsı bırlesmıs ve karsimda cok eskılerden bır dost
edasıyla sankı bana guzel bır anımızdan, heyecanımızdan bahsetmeye
calisıyordu. Arka fondakı bellı belırsız klasık gibi duran muzik adeta
benı dusunmeye davet edıyordu. Hem de o sorunlara cevaben, sorulara
karsilik ya da baska bi dusunus degil de, yalnızda dusunmek olan düşünmeye itiyordu.
Dusunmekler arasinda fark vardır. Icınizden konusur gıbi yaptgnız
konusturan yerlerınz hareket etmeden onların orda oldugunu
hıssettigıniz bir durum vardır. Bu icsesı duymadigınız ve kimi kez
ıcinde "...acaba?" lari barındıran bır dusunus wardır. Bır yemegı yaa
da sevdiceginize ulasma benzeri hıssıyati iceren bir düşünus ve tüm
bunların disında coğu kez kendimizin bile sonralardan tahlil
edebıldigi o hareketlerımizn , her hareketımızın yapılma anı! nı neden-sonuc landıran bir zihinsellik vardır. Sımdıkı halım hangısıyle
sekıllenmıs ya da sekilsızlesmıs bilemesem de, insan yapan neyse dahası hayata derim saygı, ötesinde aşk duymaktayim....

 

Additional information