huzurlu ağlayabilmek

Ağlayabilmek…Ne güzel şeydir ağlamak. Ağlanıldığı an ve ağlamanın gerekleri çoğu kez güzel olmasa da ağlmak güzeldir. Daha güzel bir dünyaya geçirir insanı. Daha huzurlu bir ruh haline ışınlanmaktadır o halde ağlamanın tapulusu. Çaresizliğin ya da dışavuramazlığın o huzurlu kabullenimi. Savaşın sonu. Barış değilse de belki, ateşkestir ağlamak. Ateş kesilir. Artık yaraları sarma, üzerinde düşünme toparlanma vaktidir ağlama anı. Uçurumun dibi, tünelin geometrik ortasıdır o anda konum. Uzay zamanda bir boşluktur ama nihayet dolmak üzeredir…

 

Ağlamanın huzuru heryerde ve herkesle yaşanılmaz. Keyifli bir ağlama için dost yanı, annenin kucağı ya da sevgilinin omzu gerekir. Tamamen vitesi boşa takıp, vücudun kendi rituelleri serbest bırakılmalıdır. Neyse o! Beyindeki gereksiz ıvır zıvırlar, yürekteki anlamsız takıntılar ya da bunlardan öte anlamlı veya gerekli bile olsa rahatsız edici şeyler... Hepsi birkaç damla belki az daha fazla tuzlu su ile yanımızdaki eş veya dostun vadisinde, şelale haline gelmelidir. İnsanı insan hissettirir. İnsanın içinde his, ettirir…

Bir de güleç ağlamak vardır. Mutluluktan ağlandığında genelde bu olur. Öylesine güzeldir, öylesine samimidir ki . Yalan yoktur, riya yoktur yapmacık yoktur. Kimseden ne gizlisi vardır, ne kimseden saklısı. Öylesine mutludur, öylesine günlüktür ve güneşliktir ki gülümser , kalbinde gamzeler açar gözlerinde çiçekler. Gözlerden, gül suyu damlar bu haldeyken. Gülmekten ağlamak, ışık da saçar etraftaki samimi yüreklere, mutluluk yayar mutlu kılar…

 

Tüm bunlara rağmen güvenilir bir sıcaklık her zaman bulunamayabilir. Bu gibi durumlarda ağlamanın tüm huzuru kaçıverir. Artık saklanılmalıdır. Yalnızlık aranır. Yalnız ağlamak, ağlamanın en rezil şeklidir, en can sıkıcı. Yalnız ağlayan kadar mutsuz yoktur. Ağlamanın yalnızlığı başka bir ağlama nedenidir. Tekrar ağlanılır, ağlanılır… Haksız da değildir bu sulanmış göz saklanmakta. İyi niyetli bir ilişkisi olmayan ya da onu kendi kapsama alanına almayan kişiler, ağlayan insana acır. Huzurunu mu kıskanır belki, olabilir. Muhtelen yalnız ağlamasına hissettiği garipsemedir ondaki yüz buruşturmanın nedeni ama, ağlayan için bu böyle anlaşılmaz. O güzelim, tertemiz billur gözyaşını çamur deryası yapar bu kınayıcı bakışlar.acımanın verdiği salak gurur ve anlamsız bakışlar bir de neyin var yardım edelim yapmacıklığına girişmeye çalışırsa işte orda bitmiştir iş.  Ağlamanın keyifsiz kısmıdır bu. Bu yüzden haklıdır kimsesi yakında olmayanın, yalnız ağlama arzusu. Bu dönen dünyada ,ihtiyaç duyduğu kısacık bir duraklama bile ne zordur onun için. Bu bile çaba gerektirir. Neyse ki genel olarak bulunur, ulaşılır.

Huzurlu ağlayabilme ümidiyle…

 

 

Additional information