Ölüm Değerlidir

Ölüm değerlidir!

İnsanoğlu kudreti ve gücü çerçevesinde sever ve sahiplenir. Yeteneklerini aşan ve onun değiştiremeyeceği durumlarla karşılaştığında ise korkar. Korkmak, gerçekten korkmak insanı her şeyden alıkoyar. Düşünmekten alıkoyar, sevmekten alıkoyar saygı duymaktan ve değerini anlamaktan alıkoyar. Hatta korku, pes etmeyi getireceği gibi dozu nispetince isyanı ve daha fazlasını da getirebilir.

 

Korktuğumuzdan ölümün değerini anlamıyoruz. Gel bu değerlere küçücük bir bölümüne bakalım…

 

Ölümün korkunç olmayan değerli pek çok güzelliği vardır. Öncelikle ölüm, “mutlu son” gibi ütopik bir değeri olunabilir kılar. Mutlu olabilirsin ama sonsuza kadar mutlu olamazsın. Ama doğru ana getirirsen artık son’da mutlu olabilirsin. Bir hedefin olabilir, ve güzelliklere güzellik katabilir bu. Güzellikler,ucu bucağı olmayan güzellikler, sınırlı hayatımızda bile bıkkınlık verebilir. Oysa bir bitiş çizgisi bizi anı yaşamaya daha motive edeceği gibi, hayata da heyecan katar.

 

Ölümün korkunç olmayan pek özelliği vardır demiştik. Bir diğeri, anlaşılırlık.  Büyük insanlar genellikle öldükten sonra anlaşılır malum. Neden böyle olduğu konusu çok karmaşık olmakla birlikte, insanlar yaşayan insandan korkar. Her an her şey yapabilir. İnsanlar güçten korkar. Güçlüyü ve güçlü tarafından yönetilmeyi seveler ama yine de birinin güçlenmesinden korkarlar. Fakat ölü artık güçlenemez. Güçlenir ama, o gücü ile bir zarar veremez; yeni bir şey üretemez\yıkamaz. Dolayısı ile artık korkulmayan mucit, artık büyük bir dahi; korkulmayan komutan büyük bir kahraman olabilir. Toplumların gelişimi, devletler ve hatta o büyük adamlar için bile bu güzelliğin, öldükten sonra bile olsa gerçekleşmesi büyük bir şeydir. Ölüm olmasaydı ,bu böyle olmazdı…

“Nazımın giderayak işleri vardı bitirilecek. Bitmemiş işlerinin heyecanındaydı, yaşamdaydı… Bitmiş iş heyecan verir mi? Hedefe ulaşma derdinin keyfiyeti ve enerjisi, elindekini korumanın anksiyetesiyle birleşir mi.? Bu gerilim bu güzelliğe fırsat verir mi … Nazımın işleri hala bitirilemedi. Bitmeyeceğini bilse bunca güzellik yaratabilir miydi? Bilmemek, bitirmemek zamanında bunların ümidi ve hastalığı ile ölmek, mümkün ki daha tatlıdır…”

Son olarak ölümün güzelliklerinden biri, beraber ölmektir kanımca. Beraber yaşamak bundan güzel de olsa, yaşamın her an ne getireceği belli olmaz. Hafif kıskanç bakanca, her an bir diğeri için yepyeni başka biri olabileceği ya da yerine başka şeyler konulabileceği gibi bunun haricinde bile sevgiyle aşk zamana meydan okuyan ,fakat her zaman kazanılması mümkün olmayan olaylardır. Yaşamın başında olmanın verdiği heyecanla sürekli bambaşka sözde aşklar yaşayan gençler neden yaşamın sonları dediğimiz bölümlerinde, gençliğin bittiği noktalarda, gerçek aşkla ilgili hissiyatlara kavuşuyorlar?* Bunun sonla yakından bir ilişkisi vardır. Ölüm burada da değer katmış, motivasyon ve heyecan katmıştır. Bunun daha uzun soluklu oluşunu düşünmek bile aşk için yaralayıcıdır. Beraber ölmek büyük ve zor bir hedeftir daha zoru olsa, olmayabilirdi…

 

Evet sahip olduklarımızı koruyamamak , güzelliklerin ve hayatın elimizden sürekli akıp uçması kayıp gitmesi ve en nihayetinde tüm insanların kendimizce sırasız ve zamansız gidişleri bir yana, ölüm kendi içerisinde anlamlı güzel ve değerli bir şeydir. Uzun ömürler dilerim…

Additional information